۳۰ام، شهریور ۱۳۹۴

www.roozevasl.com
telegram: @roozevasl

اشک وابستگی به خدا می آورد و از گناه کردن جلوگیری می کند و وقتی به خدا وابسته شدی با او انس می گیری و دیگر سراغ گناه نمی روی

خداوند در بیان صفات اهل آخرت خداوند متعال خطاب به پیامبرش می فرماید:

یا احمد! اهل آخرت از آن لحظه که خدای خود را شناختند، دیگر غذا به دهانشان مزه نکرد. نتیجه شناخت خدا، شناخت سیّئات است و از زمانی که اهل آخرت سیّئاتشان را شناختند مشغول خودشان شدند و هر اتفاقی در دنیا برایشان افتاد به راحتی از کنار آن گذشتند.

نتیجه شناخت سیّئات، گریه بر گناهان و سرزنش کردن نفس و به زحمت انداختن آن است، اینها صفات عجیب اهل آخرت است. اینان برای رسیدن به خدا خود را خیلی به زحمت می اندازند و به نفس خود راحتی و آسایش نمی دهند. راحتی اهل آخرت در مرگ است. استراحتگاه عارفان آخرت است. در دنیا لذّت می برند و آرام هستند. ولی استراحت نمی کنند. آنچه لذّت می برند از ناحیه روح است و آنچه که سختی و زجر آور است از ناحیه جسم است.

در ادامه می فرماید: مونس اهل آخرت اشکهایی است که بر گونه هایشان سرازیر می شود. هر زمان که اشک بر گونه دارند، در حال لذّت و خوشحالیند. و زمانی که اشک چشم آنها خشکید ناراحت و نگران هستند. این چند صفت با هم در ارتباطند. اولی که آمد صفات بعدی هم پشت سرش می آید. با شناخت گناهان مشغول خودت می شوی و با توجه به شناخت خالق گریه ها بر خطاها شروع می شود و دیگر نمی شود جلوی اشک را گرفت. وقتی گریه آمد سهام دار می شوی، و دیگر به راحتی گناه نمی کنی. بعضی ها فکر می کنند کسانی که بر گناهانشان گریه می کنند افراد غصه دار و منزوی ای هستند. کسانی که این چنین فکر می کنند، انسانهای دنیا مداری هستند.

علّت اشک چند چیز می تواند باشد:

۱-  اشک به خاطر مصائب و گرفتاری دنیا. این نوع اشک، نزد خدا قیمت ندارد و معمولاً می گویند بگذارید گریه کند تا سبک شود.

۲-   گریه کردن بر مصائب اهل بیت. این نوع اشک نزد خدا خیلی قیمت دارد.

۳-  اشک از خوف و خشیّت خدا. این نوع اشک نیز نزد خدا خیلی قیمت دارد.

۴-  اشک هنگام مناجات

۵-   اشک شرم. کسانی که توبه واقعی می کنند، اهل شرم و حیا می شوند. یاد گناهانشان که می افتند از خدا شرم می کنند، و اشک می ریزند.

اشک وابستگی به خدا می آورد و از گناه کردن جلوگیری می کند و وقتی به خدا وابسته شدی با او انس می گیری و دیگر سراغ گناه نمی روی. یاد خدا، آرامش و سکینه ی دلهاست و قلب را روشن و نورانی می کند. در روایت آمده، هنگام اشک ریختن، هنگام نزول رحمت الهی است و همان زمان است که دعا هم مستجاب می شود. “انشاءالله ”

برگرفته از مبحث تفسیر حدیث شریف  معراج

شیخ عظیم ابوالقاسمی پور

 

يک ديدگاه براي “اشک”

  1. علی می‌گه:

    سلام. ممنون از مطالب زیبا و پند آموزتون من واقعا از شما تشکر می کنم. بازم ممنون

پاسخ به علی